Witamy w naszej dzisiejszej analizie.
Mamy sporo materiałów o masażu tajskim.
Zebraliśmy fragmenty o jego historii, definicji, no i zasadach.
Chcemy dzisiaj zrozumieć, czym on tak naprawdę jest i co go wyróżnia.
Bo często mówi się o nim joga dla leniwych, prawda?
Wykonuje się go bez olejków, w ubraniu.
No to już brzmi ciekawie.
Dobrze, rozpakujmy to.
Zacznijmy może od podstaw.
Skąd się wziął masaż tajski?
W Tajlandii, jak podają źródła, nazywa się nuat payen boran.
Tak, albo nuat thai, to znaczy starożytny, tradycyjny masaż.
Okej, i to jest połączenie wpływów z Indii, Chin i lokalnych tradycji tajskich.
Dokładnie.
To taka mieszanka przekazywana głównie ustnie przez wieki.
Dopiero, no wiesz, stosunkowo niedawno zyskał popularność na zachodzie.
No właśnie.
Czym on się tak naprawdę różni od tego masażu, który my znamy?
Tego szwedzkiego, klasycznego?
Oj, różni się i to bardzo.
Łączy akupresurę, czyli uciskanie punktów, z takim pasywnym rozciąganiem.
Trochę jak pozycje jogi.
Aha.
I kluczowe różnice.
Zero olejków, praca jest na macie, na podłodze, no i osoba masowana jest w pełni ubrana, w lużnym stroju.
Czyli nie na stole, jak zwykle.
Nie, na macie.
A to porównanie do jogi robionej za kogoś jest całkiem trafne.
Terapeuta używa dłoni, kciuków.
Łokci, nawet kolan i stóp.
Żeby poruszać ciałem tej osoby?
Tak, żeby uciskać i prowadzić przez różne pozycje rozciągające.
To bardzo aktywne dla terapeuty.
Wspomniałaś o wpływach z Indii, Chin.
Czy to znaczy, że tu chodzi o coś więcej niż tylko mięśnie?
Jakaś energia?
No właśnie, to jest sedno sprawy.
W Tajlandii to jest postrzegane jako praca z energią życiową, lom.
Nie tylko fizjoterapia.
Lom, a te linie energetyczne, sen?
O tym też mówią źródła.
Sen. Uważa się, że w ciele jest ich sieć.
Około 72 tysięcy.
Wyobraź sobie takie ścieżki energetyczne.
Terapeuta jakby podąża wzdłuż nich.
Czyli te punkty akupresurowe leżą na tych liniach.
Dokładnie.
I celem jest stymulacja, odblokowanie, zharmonizowanie przepływu tej energii lom.
To ma wpływać na ciało i umysł.
Czyli nawet to rozciąganie, te pozycje,
przypominające jogę, one też służą pracy z energią.
Tak. I to jest fascynujące.
Na zachodzie myślimy o rozciąganiu, elastyczność, zakres ruchu.
A tam?
Tam te pozycje mają przede wszystkim oddziaływać na linię sen.
Poprawa elastyczności to efekt uboczny.
W pewnym sensie tak.
Pożądany, ale wtórny.
Główny cel to udrożnienie przepływu energii.
To podejście bliskie jodze, medycynie chińskiej, siacu.
Ciekawe.
No dobrze, a dla kogo właściwie jest ten masaż?
Każdy może?
I czy nauka to jakoś potwierdza?
Jest zaskakująco elastyczny.
Dobry terapeuta dostosuje go do wieku, kondycji.
W Tajlandii to i dyscyplina medyczna, i taka nieformalna sztuka.
A badania? Co mówią?
Zaczynają potwierdzać korzyści.
Mówi się o redukcji stresu, pomocy przy bólach pleców,
nawet o zapobieganiu degeneracji kości.
Naprawdę?
Tak. Poprawia też samopoczucie psychiczne,
a w Tajlandii używa się go w fizjoterapii,
do zwiększania zakresu ruchu, siły mięśni po urazach.
Czyli jest pomost między tradycją a, no, mierzalnymi efektami.
Dokładnie.
Pokazuje, że stare systemy lecznicze często miały rację,
nawet jeśli używały innego języka do opisu.
Brzmi świetnie.
Ale czy to jest panaceum na wszystko?
Są jakieś ograniczenia?
No, tu trzeba być realistą.
Tradycyjnie główny cel to stymulacja energii
i naturalnych procesów leczenia.
Czyli terapia uzupełniająca.
Tak. Bardzo wartościowa,
ale nie zastąpi lekarza przy poważnych schorzeniach.
Choroby narządów, ostre stany zapalne,
złamania, przewlekłe urazy.
Rozumiem.
Tu potrzebna jest medycyna konwencjonalna.
Nawet w Tajlandii się to podkreśla.
Nie rezygnować z pomocy lekarza.
Jasne.
Potrzebna jest świadomość, gdzie jego miejsce, jako wsparcie.
Zgadza się.
Odpowiedzialne integrowanie, o to chodzi.
Dobrze. Podsumowując naszą analizę.
Co byś powiedziała, że jest taką
najważniejszą esencją masażu tajskiego?
Co warto zapamiętać?
Myślę, że to, że jest to złożona praktyka,
holistyczna, łączy fizjoterapię z pracą z energią.
Zakorzeniona w tradycji, ale potwierdzana przez naukę.
Właśnie.
I że to coś znacznie więcej niż tylko relaks.
To jest system pracy z ciałem i energią.
Faktycznie, ta koncepcja linii sen, tej energii LOM,
to daje zupełnie inną perspektywę.
Wykracza poza takie czysto mechaniczne patrzenie na ciało.
Zdecydowanie. Skłania do myślenia o ciele jako całości.
O tym, że przepływ energii jest fundamentalny dla zdrowia.
I to chyba prowadzi nas do takiej myśli na koniec.
Po przeanalizowaniu tego wszystkiego.
Zastanawiam się, jak takie świadome włączenie tej koncepcji
przepływu energii, obok naszej wiedzy anatomicznej i fizjologicznej,
jak to mogłoby zmienić nasze podejście tutaj, na Zachodzie.
To dobre pytanie.
Do terapii manualnych, do rehabilitacji, do dbania o siebie w ogóle.
No, ciekawe zagadnienie do przemyślenia.