Środowisko Terapeutyczne Masażu.

1

Materac.
Zamiast stołu do masażu używa się cienkiego materaca na podłodze — najlepiej typu shiatsu lub specjalnego do masażu tajskiego. Idealny materac to sprasowana pianka ze zdejmowanym pokrowcem, który można łatwo wyprać. Powinien być wystarczająco duży, by zarówno klient, jak i terapeuta mogli na nim przebywać podczas całej sesji. Zbyt twardy lub zbyt cienki sprawi, że nacisk będzie nieprzyjemny — odpowiedni materac to inwestycja w jakość masażu.

2

Akcesoria.
Warto mieć pod ręką dużo poduszek różnej wielkości do podpierania różnych części ciała. Zimą dobrze mieć koc lub prześcieradło, którym można przykryć klienta podczas pracy — szczególnie przy stosowaniu ziołowych kompresów. Jeśli planujemy masaż chodzony po plecach, przestrzeń warto wyposażyć w krzesło lub linę pod sufitem jako podparcie.

3

Ubranie.
Masaż tajski zawsze odbywa się w ubraniu — klient nigdy nie powinien się rozbierać. Zarówno klient, jak i terapeuta powinni mieć na sobie lekką, elastyczną odzież — taką jak na zajęciach jogi. Warto mieć przygotowane zapasowe czyste ubranie dla klientów nieprzygotowanych. W Tajlandii często używa się tradycyjnych spodni rybackich — luźnych, wygodnych i pasujących na każdą sylwetkę.

4

Aromaterapia.
Można rozważyć użycie zapachów kojarzonych z Tajlandią — eukaliptus, kamfora, jaśmin — aby wzbogacić przestrzeń masażu. Często używa się też maści rozgrzewających np. Tiger Balm™ po zakończeniu masażu. Zawsze jednak należy zapytać klienta o zgodę i ostrożnie dobierać intensywność zapachu — nie każdy je toleruje.

5

Muzyka.
Rytmiczna muzyka zakłóca naturalny rytm oddechu i ruchu podczas masażu tajskiego i powinna być unikana. Można natomiast używać dźwięków natury — szumu deszczu, szemrzącej wody — jeśli to pomaga klientowi się zrelaksować. Takie dźwięki dobrze maskują też hałasy z zewnątrz.

6

Higiena i konsultacja.
W Tajlandii przed i po masażu zarówno terapeuta, jak i klient myją dłonie i stopy — to zarówno higiena, jak i gest szacunku. Przed każdą sesją terapeuta powinien przeprowadzić rozmowę z klientem. Nawet jeśli klient jest stały, jego dolegliwości mogą się zmieniać. Warto mieć formularz wstępny oraz zgodę klienta — są wymagane przez ubezpieczycieli.

Przykładowy formularz PDF ↓

7

Dostosowanie do klienta.
Wiek: Dzieci i osoby starsze wymagają szczególnego podejścia — u małych dzieci nie stosuje się akupresury ani intensywnych rozciągnięć, u seniorów unika się głębokiego nacisku.

Elastyczność: Trzeba dostosować pozycje i intensywność do możliwości klienta — nie każdy osiągnie pozycje z podręcznika.

Urazy i choroby: Unikać kroków mogących pogłębić uraz. Przy problemach krążeniowych lub sercowych — unikać pozycji z nogami powyżej głowy.

Posiłki: Klient nie powinien jeść 3 godziny przed masażem. Jeśli zjadł niedawno — pominąć masaż brzucha.

Ciąża: Masaż tajski nigdy nie powinien być wykonywany u kobiet w ciąży przez osobę nieprzeszkoloną w tej dziedzinie.

8

Praca ze szczególnymi przypadkami.
Artretyzm: Pracuj powoli, kompresy zamiast akupresury.
Fibromialgia: Unikaj intensywnych rozciągnięć, ziołowe kompresy zamiast ucisków kciukiem.
Bóle pleców i bioder: Skup się na rozluźnianiu mięśni ud, unikaj zaawansowanych pozycji.
Choroby oddechowe: Pozycje siedzące z poduszkami pod plecy mogą być lepsze niż leżenie.
Choroby nerek: Unikaj mocnego nacisku na dolne plecy.

9

Szacunek dla kultury tajskiej.
Głowa uważana jest w Tajlandii za świętą, stopy za nieczyste. Nie przechodź nad głową ani ciałem klienta — obejdź je z boku. Nie używaj stóp w okolicy głowy. Nie przewracaj klienta stopą — zawsze rękoma. Myj ręce i stopy przed masażem — to zarówno higiena, jak i znak szacunku.

10

Po masażu.
Klient przez 2 godziny po masażu nie powinien jeść ani brać prysznica — by nie zaburzać przepływu energii. Najlepiej pozwolić mu odpocząć i nie zmuszać do szybkiego wstawania.

Terapeuta natomiast powinien wziąć prysznic, coś zjeść, nawodnić się, rozciągnąć. Dbałość o siebie to fundament trwałej praktyki — regularne ćwiczenia i duchowa praktyka wspierają terapeutę w długofalowej pracy.